Back2 Reisverslag

Nepal 2000

Kathmandu, Pokhara, Sauraha, Royal Chitwan National Park, Bhaktapur

 

Op weg naar Kathmandu

Na zes en een half uur vliegen wordt er een tussenstop gemaakt in Sjarjah, een klein staatje van de verenigde Arabische Emiraten. We wachten hier een uurtje en dan begint de vlucht naar Kathmandu. Op een gegeven moment vliegen we boven Tibet en kun je het Himalaya gebergte zien liggen.
Zo’n twaalf uur s’middags kom ik aan op het vliegveld van Kathmandu. Eerst even geld wisselen en daarna in een lange rij staan voor visa/paspoortcontrole.
Daarna op zoek naar de bagage. Het is hier erg chaotisch en ik zie mijn rugzak maar niet voorbijkomen. Na een toiletbezoek zie ik een oude man staan bij een
aantal bagagestukken. Hier ligt ook mijn rugzak bij.

Na wat folders en kaarten te hebben meegenomen, ga ik naar buiten en kan ik een ticket kopen voor een taxi. Ik laat mij naar Pheasant Lodge brengen. Hier is er nog een eenvoudige kamer beschikbaar met gezamenlijk gebruik van douche (met warm water) en toilet. Na even rusten ga ik even de buurt verkennen. Het is hier behoorlijk toeristisch en druk in de Thamel wijk.
S’avonds maak ik nog een korte wandeling in de omgeving en daarna vroeg naar bed.

 

Veel toeristen in de Thamel wijk

Bij de bakkerswinkel haal ik twee kaasbroodjes als ontbijt. Ik ga richting Durbar Square.  Dit oude centrum van Kathmandu staat vol met oude tempels met prachtig houtsnijwerk. Kleurrijk uitgedoste Sadhus (tempelheiligen) bedelen hun kostje bij elkaar. Heilige koeien liggen tussen de tempels en eten van de offergaven. Hier ontmoet ik Maskar, een student en toeristengids. We maken even een praatje en later tref ik hem weer en ga ik met een aantal medestudenten en Maskar ergens thee drinken.
Ik wandel nog wat rond in de buurt van de tempels en ga dan weer richting mijn hotel. Op het dakterras kun je heerlijk in de zon zitten. Ik maak hier nog even een praatje met een Duitse toerist en schrijf en lees hier nog even. Het is erg druk momenteel in de Thamel wijk. Veel toeristen en chaotisch verkeer in de kleine straatjes. Volgens de Duitse toerist was het twee weken geleden nog vrij rustig. Het klimaat is hier overigens aangenaam. Warm in de zon, maar in de schaduw is het lekker, bijna koel.

 

Balaju

Vanmorgen huur ik een mountainbike. Het is niet de beste fiets, dan had ik iets eerder moeten komen. Ik probeer naar Nagarjun Forest te gaan. Bij Balaju staat op het kruispunt niets aangegeven. Ik waag een gok en sla links af. Ik volg een heel eind een drukke weg. Uiteindelijk kom ik weer op een kruispunt en weet ik niet welke richting ik moet nemen. Ik besluit maar terug te fietsen. Ik fiets nog wat door Balaju en neem dan ook maar eens de andere afslag op de kruising. Het is hier op alle wegen druk, stoffig en lawaaiig met veel vrachtverkeer.
In Kathmandu haal ik een lekker bakje koffie en soep en kom hier even bij op het terras. Ik heb de fiets nog tot zes uur ter beschikking en fiets nog wat door Kathmandu. Het is druk richting Durbar Square, je kunt net zo goed gaan lopen, vanwege de vele opstoppingen in de smalle straatjes. Ik blijf nog wat rondhangen bij de tempels en maak nog een paar foto’s. Via zijweggetjes ga ik terug en beland uiteindelijk weer op de drukke hoofdweg. Na zoveel stof en vuil neem ik eerst een douche en ga dan richting internetcafé. De verbinding is behoorlijk snel en het kost bijna niets, 1 rupee per minuut.

Als ik later op de dag uit Alice restaurant stap, maak ik een praatje met een winkelier die edelstenen verkoopt. Later kom ik bij toeval nogmaals met een edelsteenverkoper in gesprek. Hij komt uit India en reist soms over de hele wereld. Zijn familie heeft al generatie op generatie een zaak en fabriek in edelstenen. We hebben een leuk gesprek hierover.

 

Swayambhunath

Vanmorgen na het ontbijt, regel ik een ticket naar Pokhara. Daarna bezoek ik de Swayambhunath tempel. Via Durbar Square probeer ik de weg te vinden naar de loopbrug. Na een colastop onderweg ga ik richting de tempel.
Het is een behoorlijke klim via trappen naar boven. Boven aangekomen heb je een prachtig uitzicht over de stad. Het is echter niet erg helder weer en later wordt het zelfs bewolkt. Het is een aardige tempel met over Kathmandu uit starende ogen. Monniken lopen rond de stupa en draaien de gebedsrollen. Ook de bevolking voert hier offerende rituelen uit. De rijst en het andere voedsel, wordt door een aantal aapjes en door duiven opgegeten. Ik blijf hier een tijdje rondhangen en geniet van het uitzicht.

Ik loop, beneden aangekomen, een andere richting terug en beland in oude wijken van Kathmandu. Bij mijn hotel praat ik met de baas en reken met hem alvast af. Hij heeft voor mij een bevriend adres in Pokhara, wat ik wellicht kan proberen. Het schijnt een nieuwe zaak te zijn aan de “lakeside”. Volgens hem begint het Hindoefestival donderdag al en is vrijdag de mooiste dag om mee te maken.

 

Pokhara

Naar Pokhara

De bus vertrekt uiteindelijk kwart voor zeven. Er worden nog diverse stops in de stad gemaakt. Rond half tien wordt er al een lunchstop gemaakt. We volgen, in een konvooi van bussen, de weg langs de rivier met diepe afgronden. Soms is de weg versperd door naar beneden gevallen stenen. Het landschap is prachtig met rijstvelden en uitzicht op de bergen. Kwart voor twee zijn we in Pokhara. Het busstation staat vol met auto’s en mensen van hotels die ons opwachten. Ik laat mijn visitekaartje zien, wat ik had meegekregen.
Ik wordt meegenomen naar een auto. Onderweg verteld men dat mijn hotel al vol is, maar dat men voor de eerste nacht elders iets heeft kunnen regelen. Ik vertrouw het al niet meer helemaal, het blijkt duurder te zijn dan de afgesproken prijs.
Ik heb het idee dat deze jongen de commissie probeert op te strijken. Ik loop boos weg en beland even verder op bij een goed hotel tegen een te onderhandelen prijs. En ook nog dichter bij het centrum.

Ik ga ergens even wat eten en drinken en daarna een beetje de stad verkennen. Ergens bij het water raak ik in gesprek met Raja een toeristengids en een Griekse toerist. We hebben een leuk gesprek en Raja wil morgen mijn gids wel zijn naar Sarangkot. Ik wijs dit eerst van de hand, maar besluit uiteindelijk dit toch maar te doen. We gaan uiteindelijk gezamenlijk uit eten. Morgenochtend half zes wacht Raja op mij voor de tocht naar Sarangkot.

 

Plensbui

Vannacht heeft het behoorlijk geregend. Ik twijfel of de tocht nu wel doorgaat. Raja komt niet opdagen. Als ik richting Bazaar wandel begint het weer behoorlijk te regenen. Ik ben ook weer enigszins verdwaald geraakt en schuil ergens bij een huis. De bewoners bieden me een krukje aan om te zitten. Er komen een tweetal kinderen en nog een student schuilen. De kinderen bekijken de plaatjes van het Lonely Planet boek.
Verder heb ik een leuk gesprek met de student. Zijn vader werkte vroeger in India, omdat hier moeilijk werk te krijgen is. Ik ga later terug richting hotel, maar het begint al weer te plenzen. Ik kom behoorlijk nat aan bij het hotel. Later schijnt de zon alweer en geniet ik hier van op een terrasje met uitzicht op het meer.

S’middags wandel ik langs het meer een eindje richting Sarangkot. Het is prachtig, het uitzicht op het meer, de rijstvelden en de bergen. Terug in Pokhara ga ik even rondkijken op het plateau in het meer. Ik ga ergens buiten eten bij een restaurant en hier ziet Raja mij zitten. We praten even bij en gaan later nog even bij de winkel langs voor nieuwe wandelschoenen. Morgenochtend gaat Raja mee naar Sarangkot.

 

Sarangkot

Een taxi brengt ons in de buurt van de Binde Basini tempel. Hiervandaan kun je het pad volgen naar Sarangkot. Vanuit de taxi zie ik al een glimp van het Himalaya gebergte. Het is helaas nog wel enigszins bewolkt.
Het is een behoorlijk steile en zware klim naar boven. We rusten zo nu en dan even. Vanaf de weg loopt een rotstrap naar boven. We komen nog wat schapen tegen die worden verplaatst. Bijna boven even een cola stop en daarna nog verder tot de top van de Sarangkot. We blijven hier een behoorlijke tijd rondhangen in de hoop  dat het nog wat opheldert. Het wordt echter eerder nog meer bewolkt met regenwolken. We gaan weer terug en volgen dezelfde weg naar Pokhara. Na een bezoekje aan de bank nog even wat eten bij Beam-Beam-restaurant. Later op de middag koop ik wat kaarten en heeft het inmiddels al geregend. Bij Boomerang restaurant schrijf ik de kaarten.

 

Kahun Danda

Vanochtend tegen half zeven met een taxi naar de buurt van de Mahendrapul brug. Vanaf daar wandel ik naar Kahun Danda, een beklimming naar 1560m. Het is een wandeling van ongeveer drie uur, waarvan een behoorlijk deel steil omhoog gaat. Er is een kortere route middels steile treden van steen.
Het is niet altijd een even duidelijk pad, maar ik wordt soms onderweg de juiste richting gewezen door de bewoners van Kahun Danda. Het laatste stuk loopt over het erf van een vriendelijke familie. Er staat een oude vervallen uitkijktoren waar je van binnenuit boven op kan klimmen via een oude stenen trap. Het dak biedt een schitterend uitzicht op de omgeving en op het Himalaya gebergte. Het is vandaag iets helderder dan gisteren. Vooral vroeg in de ochtend kun je de sneeuwtoppen zien. Het wordt later toch weer bewolkt. Ik ben hier blijkbaar de eerste vanmorgen. Het is hier in het geheel niet toeristisch, in tegenstelling tot Sarangkot. Even later komt een oude man naar boven. Hij mompelt wat en frommelt met rupees. Ik geef hem maar wat rupees. Hij gebaart wat en maakt duidelijk dat de toren nogal vervallen is. Hij vertrekt later weer. Er komen toch nog een paar toeristen en op de terugweg nog een stel. De weg terug is niet gemakkelijk te vinden en slecht begaanbaar. Beneden aangekomen loop ik richting Pokhara en zie al vrij snel een taxi, die mij weer naar Lakeside brengt. Bij Fewa park restaurant ga ik lekker uitrusten in de tuin en wat eten.

 

Langs het meer

Vanochtend wat later van start. Ongeveer kwart over negen begin ik aan een wandeling langs het meer, richting Sarangkot. Ik klim niet naar Sarangkot, maar blijf de weg volgen langs het meer. Het meer gaat op een gegeven moment over in rijstvelden met daartussen waterstroompjes en meertjes. Het is een prachtig uitzicht, zowel op de begroeide bergen als op het meer. Onderweg drink ik ergens cola, wanneer een man mij hier vriendelijk aanspreekt. Op een gegeven moment wordt ik uitgenodigd een kijkje in de woning te nemen. In een hangmand ligt een baby. In de slaapkamer/woonkamer staan twee bedden en kijken de kinderen even tv als er een cartoonfilmpje voor komt. Het ziet er allemaal zeer eenvoudig uit. Ik betaal een beetje ruim voor de cola en vervolg de weg. Ik pauzeer later ergens aan de kant van de weg. S’middags ga ik op een gegeven moment terug. De weg is niet zo goed, veel kuilen en grove keien. Dicht bij Pokhara staat aan de kant van het meer een restaurant met een mooi uitzicht op het meer. Hier rust ik lekker uit, gebruik makend van twee kuipstoeltjes.

In Pokhara kun je al iets merken van het Hindoe festival “Deepawali”. Sommige kinderen hebben bloemenslingers, er wordt geknald met vuurwerk en de kinderen gaan zingend langs de huizen. Verder wordt er op sommige plaatsen gedanst op straat en branden er veel kleine kaarsjes voor de huizen en winkels. Dit is de tweede dag van het in totaal vijf dagen durende festival.

 
 
 
 

Grotten

Vandaag is het helder weer en vanochtend kun je een groot deel van het Himalaya gebergte zien. Na een ontbijt met uitzicht op het meer ga ik met een taxi naar de grotten.
Ik dacht dat ik nog twee kilometer moest lopen om er te komen, maar ik wordt meteen bij de eerste grot er uitgezet. Deze grot stelt niet veel voor, ik heb er wel eens mooiere gezien. Ik kan een pad volgen naar de vleermuizengrot. Deze grot is iets groter maar is eveneens niet bijzonder. De vleermuizen zijn al uitgevlogen zegt een man van het winkeltje aldaar. Ik volg het pad nog verder en rust ergens onder een boom. Er komt een taxi chauffeur naast me zitten, die werkt voor de Fishtail Lodge. Hij heeft vroeger in een fabriek in India gewerkt en heeft zijn handen daar bezeerd en kan deze niet meer volledig gebruiken. Hij wijst mij nog een kortere route. We hebben een leuk gesprekje, waarna de toeristen met begeleider weer arriveren en hij weg moet. Ik volg de door hem uitgestippelde route. Het is best te vinden en op een gegeven moment ben ik weer bij de brug, richting Pokhara.

Ik ga helemaal lopend richting Lakeside en maak onderweg nog ergens een lunchstop in een soort parkje op een heuvel. Hiervoor wijst een vriendelijke jongen mij nog even de weg. Bij Mike’s restaurant kom ik lekker bij van het wandelen en ga daarna nog eens kijken bij de ‘Damside”. Dit is toch minder fraai dan Lakeside. S’avonds is er voor de winkels muziek en dans en maak ik hiervan enkele foto’s. De muziekinstallatie staat op een kar en na enige tijd verhuisd men van plaats.

 

Uitzicht op de Himalaya’s


Vandaag is het helder weer en huur ik een roeibootje voor de hele dag. Ik vaar eerst naar de overkant, richting de Boeddha tempel op de top van de berg. Ik leg hier aan naast een drietal bootjes en klim via een stenen trap naar boven. Ik beland bij een aantal huizen, waarlangs ik over het erf verder naar boven ga. Onderweg brand iemand de wol van een geslacht schaap boven een houtvuurtje. Halverwege zie ik bij een uitkijkpunt een tweetal Duitse toeristen. Hier wordt een nieuw gebouw neergezet. Wanneer ik terug loop over het paadje en op één van de platte stenen stap, glijdt de hele steen naast het pad en kom ik ten val. Ik heb een paar vervelende schaafwonden en ben met name lelijk met het jukbeen op de stenen terechtgekomen. Eén van de Duitse meisjes vraagt hoe het gaat, maar het valt gelukkig mee. Ik loop samen met de meiden verder omhoog. Het is prachtig helder weer en vandaag is het uitzicht op de Himalaya’s echt schitterend. Bij de tempel gaan de schoenen en de sokken uit en ontdek ik een bloedzuiger aan mijn voet. Ik vraag de schoonmaker of hij een lucifer heeft, zodat het beestje loslaat en je minder kans op een infectie hebt.
Hij begrijp het echter niet helemaal en trekt de bloedzuiger eraf en brand hem dan pas dood met de lucifer.

Het is een grote ronde Stupa, geheel wit met goudkleurige boeddha’s. Je kunt niet in het gebouw, maar via trappen heb je vanaf het balkon een schitterend uitzicht naar de overkant van het meer en de achter de groene bergen (o.a. Sarangkot) gelegen Himalaya’s. als ik weer terug wil gaan ontmoet ik een 73 jarige Nederlander en wandel met hem naar beneden. We hebben een leuk gesprek. Hij komt elk jaar in deze periode naar Nepal en India. Hij maakt zelfs nog trekkings richting de Hamalaya’s! Dit is pas een goeie besteding van je oude dag. Ik kom niet bij mijn bootje aan, maar beland eerst samen met hem bij een restaurantje aan het water. Daarna probeer ik alsnog mijn bootje te vinden en haal hem af om hem naar de overkant te brengen. Anders moet hij hiervoor een bootje huren. Hij vindt het leuk om te peddelen en als ik hem heb afgezet ga ik verder het meer over richting de Fishtail Lodge. Later in de middag arriveer ik bij Mike’s restaurant en ga hier aan wal voor wat eten en drinken. Daarna peddel ik noordwaarts en kom net voor zonsondergang weer aan bij de botenverhuurplaats. Hier zit Raja, de toeristengids, die ik later help met het versturen van een emailtje. Later gaan we nog ergens wat eten, waar Nepalese muziek wordt gespeeld door een muziekgroepje. Ook vanavond is er weer muziek en dans op straat.

 

Sauraha, Royal Chitwan National Park

Op weg naar Sauraha

Vanochtend, even over zessen vertrek ik richting de bus naar Chitwan National Park. Zo’n twintig voor zeven vertrekt uiteindelijk de bus.
Ik heb niet de beste plaats, op de achterste bank. Ongeveer half twaalf komen we aan bij een bruggetje en ga ik met één van de jeeps mee naar Sauraha Jungle Lodge.
Er is hier een mooie tuin en ik heb een kamer met plafondventilator, douche en
toilet. Na een kleine lunch, ga ik het dorpje verkennen. Aan de rivier drink ik wat bij zonsondergang. Ook vanaf hier kun je de Himalaya’s zien. Ik maak een aantal foto’s hiervan.

 

Jungletocht in Royal Chitwan National Park

Vanmorgen half zes ontbijt en na zevenen wordt ik naar de rivier gebracht. Hier kan ik wachten op Lasman, de gids. Lasman komt met twee Franse toeristen, een moeder en dochter, en twee toeristen uit de USA. Vanmorgen is er een probleem, er is een wilde olifant richting het dorp over de rivier getrokken. Deze dreigt de boel te vernielen en men probeert hem te verdrijven.
Hierdoor krijgen we pas rond half negen toestemming te vertrekken. Er gaat nog een tweede gids mee en met z’n zevenen stappen we in een grote boomstamkano, die ons naar de overkant van de rivier brengt.

Onze gids geeft eerst een aantal veiligheidsinstructies over wat we moeten doen als een tijger, beer, luipaard of neushoorn op ons afkomt. Je krijgt hierdoor wel een beetje de schrik te pakken.
We zien een aantal kleurrijke vogels en verlaten het pad en gaan tussen bomen en struiken door. We zien ergens een aantal apen hoog in de boom. Later zien we ergens een grote uil zitten die ons vanaf boven aanstaart. Zo nu en dan komen we de voetsporen van tijgers en luipaarden tegen.

We gaan verder langs de rivier en rusten even ergens. We zien een groenkleurige vogel die door een andere vogel is
aangevallen en lichtgewond in een shocktoestand verkeerd. Onze gids krijgt hem te pakken en geeft de vogel wat water.

Langs de rivier lopend zien we aan de overkant olifanten en jonge olifantjes met hun berijders. Ze nemen vlak bij ons een bad in de rivier. Het is een prachtig gezicht om de olifanten van zo dichtbij te kunnen aanschouwen.

 

 
We lopen achter de olifanten aan verder langs het water op zoek naar krokodillen. Na enige tijd zien we er eentje liggen en kunnen er vlakbij langslopen en een foto maken. Rond twaalf uur lunchen we ergens bij een boomstam. Hierna gaan we richting een uitkijktoren. Als we bijna weg zullen gaan ziet de gids een sloth beer aankomen. Muisstil gaan we weer de trap van de uitkijktoren op. In het lange gras dwaalt hij langszaam rond en na een tijdje komt hij op het weggetje te voorschijn en loopt hier een eindje, om daarna aan de andere kant in het hoge gras te verdwijnen.

Het gedeelte van het park dat we vandaag te zien krijgen bestaat uit bomen en struiken en lang olifantengras. De dorpelingen mogen het gras in februari maaien.

 
We gaan weer de weg terug nemen over het pad. Weer over een boomstam een beekje oversteken en langs een andere weg terug richting de rivier. Onderweg vraagt de gids aan de bestuurder van een jeep hoe het met de wilde olifant is afgelopen. De wilde olifant blijkt nu in dit gebied gesignaleerd te zijn. Lasman is nu enigszins bang geworden. Een wilde olifant heeft al eens drie dorpelingen gedood en kan gevaarlijk zijn. We gaan toch verder richting de rivier. We zien nog herten met jonge herten. Tegen vier uur worden we aan de overkant van de rivier gezet met de kano. We drinken nog wat samen en nemen daarna afscheid van elkaar. Geen neushoorns vandaag, maar toch een mooie tocht.

 

Uitzicht op de Rapti rivier

Vanmorgen uitslapen, daarna de was doen. Aan de rivier ga ik zitten voor een laat ontbijt, wat later over gaat in een lunch. Het franse meisje, die gisteren mee was met de jungletocht, maakt even een praatje en geeft advies om in Kathmandu naar Freakstreet te gaan voor een rustig hotel. Ik lees er later nog wat over en dat is inderdaad een goed idee voor de laatste dagen.

Het is prachtig om alles wat er gebeurd aan de rivier gade te slaan. Olifanten die met olifantengras als last op hun rug terugkomen uit het reservaat. Later komt een assistent gids een praatje maken en blijft een tijdje zitten. Tegen half vier ga ik even terug naar mijn kamer. Later informeer ik naar een ticket voor een olifantenrit in de ochtend. Dit kan ik pas s’morgens vroeg regelen. Ik sla nog even een paadje in richting het olifantenverblijf, maar ga toch maar weer terug. Het is vermoedelijk wat te ver weg en al te laat in de middag. Ik wandel nog wat langs de rivier en drink koffie met uitzicht op de schitterende zonsondergang. Een dagje wat lezen en genieten van een terrasje, lekker bijkomen van de tocht van gisteren.

 

20.000 Lakes

Vanmorgen probeer ik zelf een olifantentocht te regelen, maar alles is al volgeboekt,. Na koffie drinken aan de rivier ga ik later een fiets huren. Na een rondje Sauraha, ga ik richting het elepfant breeding centre, een fietstocht langs de rivier langs primitieve huisjes van leem. Bij de rivier aangekomen, in de buurt van het olifanten opvoed centrum, gaat er net een kano weg en men vraagt of ik nog meewil. Ik stap in de wiebelige boomstamkano en wandel aan de overkant richting naar het centrum. Er zijn een aantal kleine olifantjes en allen staan vast aan een ketting. Ik raak een aantal olifanten aan en geef wat olifantengras te eten. Je moet echter wel een beetje uitkijken, soms gooit een grote olifant wat terug richting mij. Na een tijdje ga ik terug en wordt weer overgezet naar de andere kant van de rivier.

Ik fiets weer terug richting Sauraha en ga richting het bruggetje buiten het dorp. Het is erg stoffig op de weg als jeeps inhalen. De band van de fiets is ook nog bijna geheel leeggelopen. Verderop is een fietsenmaker en hier leen ik een pomp. Het kleine jongetje zegt vriendelijk “goodbye” en zwaait als ik wegfiets.

Ik fiets nog even op met een student en ga in Tadi Bazaar links de grote weg op. Drie kilometer verderop, na de brug, ga ik links af richting 20.000 Lakes (Bis Hajaar Tal). Het weggetje loopt langs een soort kanaal, waar men aan het vissen is met netten. Het is een prachtig gebied. Ik fiets in eerste instantie helemaal door naar het eindpunt van de weg en zie onderweg al mooie vogels. Op de terugweg sla ik linksaf bij het grotere meer. Er zijn vogels en een Frans stel wijst anderen op een neushoorn in de verte. Met de verrekijker kan ik dit zien.
De neushoorn wandelt uit het meer en rolt op de kant van de rivier in de zon. Er is daar ook een grote vogel die zijn vleugels uitslaat. Als ik bijna wil vertrekken, vraagt de parkwachter naar mijn ticket. Hij vraagt of ik ook krokodillen heb gezien. Met de verrekijker zoekt hij er één voor mij op. Het
lijkt in eerste instantie meer op een boomstam in de modder. Totdat de krokodil beweegt en een hele tijd met zijn bek wijd open gaat liggen aan de kant van het meer. De parkwachter ziet er dan nog één zwemmen in het meer.

Ik fiets weer terug en kom in botsing met een jongen die niet goed uitkijkt en bij een bruggetje, waar het afloopt naar beneden, op het laatste moment van rijspoor veranderd. Ik kan zo snel niet meer veranderen van spoor en probeer nog te remmen. We raken elkaar en ik vlieg over de kop en bezeer me lelijk. Ik baal als een stekker. Hij zegt sorry, doet het zadel weer op de fiets en zegt dat hij verder moet. Bij het ticketkantoor bestel ik nog een fles water en kom daar verder bij van de schrik. Na een douche breng ik de fiets terug en kijk naar de zonsondergang bij de Rapti rivier. Later ga ik nog uit eten en praat ik nog wat met de baas van het restaurant.

 

Olifantenrit in de jungle

Vanochtend ga ik kwart over zeven richting de olifanten opstapplaats, voor een olifantenrit in het park. Tegen half acht kan ik als één van de eersten vertrekken. Via een trap naar een platform kun je op de olifant stappen. Op de olifant is een vierkante zitting (howdah) met leuning bevestigd.
Op een paadje tussen de bomen door gaan we richting de rivier en steken hier over. Tussen hoog gras vervolgen we de tocht. Vanaf de olifant kun je het hoge gras beter overzien.

We komen een hert met jong tegen. Het jong blijft roerloos staan tussen het hoge gras. De pahit (olifantendrijver) stapt even af en haalt het jong tevoorschijn. Even later komen we een neushoorn met jong tegen en kunnen deze tot vlakbij bewonderen. Als één van de olifanten te dicht nadert blaast de rhino naar de olifant. De neushoorn moet zijn jong beschermen en kan gevaarlijk zijn. Maar op een olifant zittend hoef je hiervoor niet bang te zijn. Vanuit het hoge gras gaan we verder tussen de bomen en struiken door op de olifant. We zien hier nogmaals een aantal herten, waaronder een vrij grote soort.

Op zich is het zitten en rijden op een olifant al een hele belevenis, maar nu ik van zo dichtbij de dieren kan bekijken is dit helemaal fantastisch. Met een junglewandeling kun je de neushoorn vast en zeker niet zo van dichtbij bewonderen als mogelijk is op een olifant. Bovendien is dit veiliger.

We gaan weer terug via de rivier, waar de olifant twee keer door het water moet waden. We komen weer op het pad richting het opstapplateau. Voordat we afstappen maakt een Nepalees nog even een foto van mij. Hierna stappen we af en maak ik nog een aantal foto’s van “mijn” olifant met daarop nog de pahit. Het was een prachtige ervaring. Het is 10 voor 9 dus bijna een tochtje van anderhalf uur. Al met al een leuke aanvulling op de junglewandeling van eerder deze week.

Hierna ga ik even richting mijn kamer, dan naar de geldwisselaar en koffie drinken op het terras bij de rivier. Ik schrijf hier alvast wat en verder wat lezen en voorbereiden voor de komende dagen.
Later op de middag ga ik naar het olifantenverblijf. Ik loop eerst hetzelfde paadje als de olifanten vanmorgen liepen richting de jungle en houd dan links aan. Men is bezig de howdah (zitting) op de olifant te binden, voor de olifantenritten die starten om vier uur. Ik maak hiervan wat foto’s en wandel achter vijf olifanten aan weer terug via het pad, tussen de bomen en struiken door. Nog even de zonsondergang bewonderen en deze keer wat vroeg eten en eens het typisch Nepalese dahl bath proberen. Het is best te eten en de yoghurt is heerlijk.

S’avond komt Raja een assistent jungle gids naar me toe en zitten we op het balkon nog even gezellig te praten. Zijn vader heeft een drankprobleem, waardoor hij vroeger niet naar school is geweest. Raja probeert nu een vergunning voor gids te krijgen, zodat hij hiermee een betere baan krijgt als hij nu heeft, namelijk het terrein bewaken en algemene werkzaamheden.
Vannacht moet hij waken en morgenochtend met mijn engelse buren mee als assistent gids.

 

Bhaktapur

Naar Bhaktapur

Vandaag verlaat ik Sauraha en word per jeep naar het bruggetje over de rivier gebracht. De bus vertrekt twintig voor elf, het is een luxe bus met veel beenruimte. De weg loopt uiteindelijk weer langs steile berghellingen en diepe ravijnen. De bus raakt beschadigd door een oplegger met rupskraan, die nogal uitsteekt. De bus stopt en langdurig wordt de schade opgenomen. Verderop is een andere weggebruiker ook in de problemen geraakt. Een autobusje is langs een steile afgrond van de weg geraakt en wordt met een hijskraan weer naar boven getakeld. Vijf uur komen we aan in Kathmandu. Met een motorriksja word ik naar Bhaktapur gebracht, dertien kilometer vanaf Kathmandu gelegen.

Het wordt al schemerig, maar het oude stadscentrum ziet er op het eerste oog indrukwekkend uit. Het Traditional Guesthouse zit al vol, maar ik kan in een logeerkamer bij de familie thuis slapen. Het jongetje, Jason, brengt mij er naar toe. Het is een eindje buiten Durbar Square. Hierna ga ik op zoek naar restaurant Marco Polo en zie dat het plein daar is volgestroomd met mensen. Er zijn muziek- en dansoptredens. Als ik later de ober vraag bij Marco Polo restaurant, zegt hij dat het iets is van het Newari-volk. Vanuit het restaurant kan ik het plein en de optredens overzien. De oude binnenstad spreekt nu al tot de verbeelding en is indrukwekkender dan die van Kathmandu.

Fascinerend Bhaktapur

Vanochtend loop ik via Durbar Square richting Sunny restaurant. Onderweg geniet ik van de prachtige gebouwen en tempels. Na een ontbijt ga ik richting Pottery Square. Er is meer rijst dan aardewerk op het plein. Ik maak een praatje met een student en laat mij verleiden tegen betaling van een paar rupees foto’s te maken van een demonstratie van het pottendraaien. Hierna probeer ik te internetten. Het lukt me om één mailtje te lezen, maar daarna is het systeem zo traag dat ik er maar mee ophoud.

Ik maak vandaag een wandelroute langs tempels en door straatjes. Het is prachtig om het dagelijks leven hier in de stad te aanschouwen. Hier in de oude binnenstad lijkt het alsof de tijd hier heeft stilgestaan.
Overal is men bezig met het kaf van het koren te scheiden op straat. De stad is niet vreselijk groot en je komt snel aan de rand van de stad, waar je mensen op het land ziet werken.
Het valt eigenlijk wel mee met het aantal toeristen dat deze stad bezoekt. Het is betrekkelijk rustig op straat en in grote tegenstelling met het drukke verkeer in Kathmandu. Al met al een fascinerende stad, zeker de moeite waard om te bezoeken.

 

Terug naar Kathmandu

Vanmorgen alvast de boel inpakken, daarna ontbijten bij Sunny restaurant. Ik maak nog een aantal foto’s van details van houtsnijwerk en van de gouden poort (Sun Dhoka). Ik betaal voor de kamer en neem afscheid van de familie. Ik beland in een zeer oude taxi. De taxi heeft moeite omhoog te klimmen en de chauffeur prutst halverwege nog wat aan de motor. Ik laat mij uitzetten in Freakstreet. Ik kan ergens een kamer krijgen, maar deze is mij niet goed genoeg. De andere hotels in Freakstreet zitten allemaal al vol.

Ik besluit met een riksja naar Thamel te gaan en probeer het deze keer bij Star Hotel. Op de bovenste verdieping is een kamer en er is een gezamenlijk terras in de zon. De douche blijkt wel koud te zijn, maar beneden zijn wel warme douches beschikbaar. Het is naast Pheasant lodge en net een beetje buiten de drukte van de straat. Ik ontmoet hier een aantal Engelse toeristen, die ik al eerder in Sauraha in de bus had gezien. De ene
afgestudeerde student vertelt me dat hij voor een jaar op reis is, of zolang het geld niet op is. Ik warm even op in de zon op het terras, na de koude douche.
Daarna naar Easylink om te internetten. De snelheid is weer prima en ik betaal maar veertig Rupees voor een uur. Bij Himalayan Java geniet ik van de lekkere koffie en de appeltaart. Nog even bij de supermarkt langs en daarna nog even op het dakterras van mijn hotel zitten lezen.

Ratna Park

Na het ontbijt wandel ik wat door de stad en ga later richting Durbar Square.
Het is vandaag wat feestelijker dan anders en er zijn veel mensen rond één van de tempels. Ik maak hier een foto van. Ik zie Maskar weer staan en Mike en maak een praatje met Maskar. Later ga ik richting Freakstreet en daarna nog zuidelijker. Ik bezoek een aantal winkelcentra. Er zijn een paar hele moderne bij met roltrappen en luxe winkels.

In de middag ga ik naar het Ratna park en ga hier wat pinda’s doppen en eten. Het park zit redelijk vol met mensen die even genieten van de rust, net buiten het lawaai van het verkeer. Men eet ijsjes, stukken komkommer, pinda’s en nog veel meer. Na het park loop ik richting Himalayan Java voor koffie en een ijsje. Ik lees hier de krant, de Kathmandu Post en zit later nog even op het terras bij Hotel Star.

 

Tempels in Patan

Na een ontbijt van verse broodjes van de bakker in de buurt, neem ik een taxi naar Patan. Deze stad ligt op zo’n vijf kilometerm afstand van Kathmandu. Ik wordt bij de ingang tot de oude binnenstad uit gezet. Hier moet ook al entree worden betaald door toeristen. Na een oriëntatie bekijk ik de tempels in de buurt en maak wat foto’s.

Bij de Kumbeshwar tempel is men met allerlei rituelen
bezig en bereid men schalen voor die in brand worden gestoken. Men offert rijst en kleurrijke bloemen. Ik ga ook nog langs de gouden tempel, maar heb geen zin om die van binnen te bekijken. Na een drankje bij Café de Temple, met een mooi uitzicht vanaf het dakterras op het plein, ga ik wandelen richting Kathmandu.
Het is niet zo ver en zo zie je meer van de stad. Als ik het stadion heb gepasseerd, zie ik de kermis en ga eens kijken hoe dat er in Nepal uitziet. Het is wat eenvoudiger van opzet met luchtkussen en een rad, verder ringwerpen, schieten e.d. Hierna ga ik naar het Ratna park en koop weer wat pinda’s. Er komt iemand bij zitten en we raken in gesprek. Hij zet projecten op voor onder andere medische zorg in afgelegen gebieden. Hij heeft ook wel gereisd naar het buitenland. Op een gegeven moment worden we gestoord door iemand die drugs wil verkopen. Hij is zelf ook onder invloed en houdt tot vervelens toe aan. Ik verzoek hem ons met rust te laten, maar aangezien hij niet vertrekt stap ik op. Mijn gespreksgenoot gaat met me mee en aan de andere kant van het park spreken we verder. Hij is aanhanger van Boeddha en we discussiëren over politiek, geloof e.d. Later op de middag ga ik via Durbar Square terug naar mijn hotel.

 

Wandelroute Durbar Square

Na het ontbijt en wat lezen ga ik naar Durbar Square, op zoek naar Maskar. Hij is er nog niet. Ik maak daarom eerst één van de wandelroutes, zuidelijk van Durbar Square, langs tempels en door kleine straatjes. Hierna kom ikMaskar alsnog tegen. Hij koopt een tweetal kaarten en schrijft deze, zodat ik deze in Nederland op de post kan doen. Mijn voorstel een foto van hem mee te sturen naar zijn voormalige sponsor ouders vindt hij een goed idee. Later gaan we nog ergens thee drinken in een plaats waar militairen eten en drinken. Een vrouw met klein kind maakt hier thee voor ons. Niet echt een restaurantje waar normaliter toeristen komen.

© Back2